Dodaje ona bowiem automatycznie do witryny boksy i banery reklamowe na podstawie analizy treści oraz słów kluczowych, które podał administrator strony. Użytkownicy internetu zaglądają zaś na stronę przypadkowo, po prostu myląc się przy wpisywaniu właściwego adresu do przeglądarki – i to często. Niektórzy klikają w reklamy, jedni świadomie, inni przez przypadek. W każdym razie, pieniądze wpływają na konto właściciela domeny, a Google pobiera swoją prowizję.

Według Tylera Moore’a i Benjamina Edelmana z Harvardu, każda z uwzględnionych na ich liście 3000 popularnych domen ma około 300 swoich swoich fałszywych klonów. Według nich, codziennie 68 miliardów ludzi daje się złapać na tą praktykę – literówki mocną bronią domeniarzy.

Jedynym sposobem na usunięcie takiej fałszywki jest skarga właściciela oryginalnej domeny, co jednak nie zdarza się zbyt często, gdyż typosquatting jest często wykorzystywany także przez firmy w ich własnych serwisach, chociażby do zwiększenia na nich obrotów.

Przykładowa cena to 20 000 unikalnych użytkowników za 1000  zł – 20 gr za usera, czyli w okolicach opłat za Adwords. Jest to maksymalna stawka, jaką warto zapłacić, ruch z domen może być jednak słabej jakości- do tego potrzeba testów.

Należy zadbać o umowę, statystyki oraz ewentualną możliwość rozwiązania współpracy – piszę tu głównie dla klientów domeniarzy lub zainteresowanych takim dodatkowym ruchem. Ofert można szukać na di.pl lub Allegro (rzadziej).

Przykładowy miesięczny ruch na domenach:

literówka Google, 1 litera więcej – ok 40 000 unikalnych userów miesięcznie.
literówka Naszej Klasy (brak myślnika i 1 litera więcej) – ok 30 000
literówka wp.pl – około 20 000
literówki Onet (1 litera więcej) – 4 000
literówki popularnych sklepów internetowych z elektroniką – 1500
literówka popularnego hostingu yoyo.pl – 1500
literówka wrzuta.pl (1 litera więcej) – 1200

Można też wyróżnić szczegółowo ceny za użytkownika:

Dla literówek Google: 5 gr
Dla literówek portali: 10 gr
Dla literówek Naszej Klasy: 7 gr
Dla literówki sklepu online: 15 gr
itd – im bardziej tematyczny serwis, tym ruch jest więcej wart.

Jest to ciekawa alternatywa dla źródeł pozyskania ruchu, ale zalecamy stosować ją z ostrożnością gdyż użytkownik przechodzi na stronę po przekierowaniu, wykonał literówkę i nagle znalazł się na innej stornie, co może powodować jego natychmiastowe opuszczenie serwisu. Dlatego ważne jest powiązanie tematyczne.

Nie jest niestety tak różowo – władzę nad procederem może przejąć jedna firma, która… po prostu zarobi. Zresztą tak naprawdę sprawa dotyczy domen, które nie zostaną zarejestrowane, czyli jeśli internauci wykupią 100% możliwych domen (nierealne), to nic się nie zmieni. Wstęp miał pobudzić wyobraźnię. Ale teraz jedna firma może mieć władzę nad niezarejestrowanymi adresami, które wpisują ludzie. Nagle „przejęła” miliony adresów www.

Amerykańska firma Verisign otrzymała patent, który może umożliwić wykorzystanie usługi i informacji dostarczonych poprzez wpisany URL, który zawiera nazwę domeny niezarejestrowaną jawnie na serwerach DNS.

Czyli domena jest niezarejestrowana – zamiast błędu 404 – internauta dostaje zawartość przygotowaną przez firmę Verisign, która obiecała że korzyści majątkowych czerpać nie będzie. Ale to było dawno.
Sprawa ciągnie się od dłuższego czasu, Verisign wprowadził w międzyczasie Sitefindera – zapytania użytkowników szukających nieistniejących domen były przenoszone do wyszukiwarek firmy. ICANN poprosił registrara o wyłączenie tego mechanizmu, ale firma się nie poddała, dopiero sąd zmusił ją do ustępstw. Nie przeszkodziło to w otrzymaniu patentu.

Sitefinder pokazał, jak bardzo usługi tego typu destabilizują internet, infrastrukturę DNS, inni rejestratorzy wnosili skargi a nieisntniejące domeny mogłyby zostać indeksowane przez wyszukiwarki, chociaż Google na pewno znalazłby sposób na takie domeny.

Ciekawe, jak firma wykorzysta technologię – czy postanowi zarobić (strategia Microsoft) czy wykona ruch przyjazny internautom i internetowi, otrzymując także wymierne korzyści (strategia Google). Czas pokaże, ale serwisu typu Namedrive czy Sedo mogą dużo stracić. Jest za to szansa na powstrzymanie procederu podkradania domen.

Firma McAfee opublikowała raport “What’s In Name: The State of Typo-Squatting 2007″, w którym przedstawia pewne fakty. Przejrzano 1,9 milionów wariantów nazw, jakie najczęściej Internauci wpisują podczas próby wejścia na 2771 najbardziej popularnych domen. Fraza iPhone doczekała się ok. 8000 stron z nazwą telefonu w adresie strony. Oczywiście wiele z nich to strony założone przez fanów iPhone lub go promujące, ale większość mają za zadanie zmylić internautę i zarobić – w tym dzięki literówkom.

O ile parkowanie domen, zarabianie na reklamie – błędach użytkowników którzy jednak otrzymali treść za którą chcą podążyć – wydaje się uzasadnione, to u podstaw terminu typosquatting stoi chęć oszukania użytkownika. Można próbować zdobyć jego email, tworzyć strony takie jak phishing – łudząco podobne do serwisów za które się podszywamy. W ten sposób można zdobyć dane internauty, login, hasło, nawet numer karty kredytowej – są to działania przestępcze.

Chciałbym jednak zaznaczyć, że strona-literówka banku, łudząco do niego podobna z polami na login i hasło, a strona błędnie wpisanego adresu portalu kierująca na spis reklam, to zupełnie różne rzeczy i jestem przeciwny wrzucaniu ich do jednego worka. Należy być ostrożnym, co się pisze i korzystać z zabezpieczeń przeglądarek przez phishingiem. Handel literówkami i firmy oferujące parking dobrze prosperują ale z reklamy zadowolony może być nie tylko właściciel domeny, reklamodawca ale także odwiedzający, który kliknie na interesujący go temat.