Posiadanie takiej osobistej domeny związane jest niekiedy z zażartą walką o nią. Dobrym przykładem jest znana wszystkim piosenkarka Madonna, która z pomocą swoich prawników uniemożliwiła wykorzystanie domeny madonna.com przez prywatną osobę, która przekazała ten adres szpitalowi, a ostatecznie domena została zwrócona znanej gwieździe estrady.

W Polsce znane osoby takie jak aktorzy, dziennikarze, sportowcy i piosenkarze rzadko korzystają z osobistej domeny. Marka 2BE.PL przeprowadziła badanie pod tym kątem. Sprawdzono dostępność adresów o różnych wariantach połączenia imienia i nazwiska gwiazd pokroju Szymona Majewskiego, Kuby Wojewódzkiego czy Justyny Steczkowskiej, zakończonych .pl, .com.pl i .com. Tylko połowa znanych osobistości z rankingu Forbesa posiada swoją stronę internetową. Najczęściej można znaleźć domenę zawierającą imię i nazwisko z końcówką .pl. Grupą, która wypadła najlepiej w badaniu, byli sławni sportowcy.

Domeny, które nie są związane ze sławną osobą, której imię lub nazwisko znajdują się w adresie, najczęściej są własnością rejestratora domeny lub służą do wabienia klientów firmy nie związanej z celebrytem, za to nie pojawiają się na nich żadne kompromitujące treści. Adresy tego typu oczywiście są dostępne w sprzedaży dla fanów danego celebryty, w tej dziedzinie najbardziej rozchwytywaną osobą jest Kuba Wojewódzki.

Wyłączanie lub zawieszanie nazw domen ma być częścią walki ze złośliwą działalnością. Przejawiać się to ma uaktywnieniem usługi skanowania malware i nowym regulaminem określającym postępowanie w przypadku nadużyć. Ułatwi to poruszanie się na rynku właścicieli zarówno nowych jak i starych domen. Nowy regulamin VeriSignu ma na uwadze zapobieganie hostowaniu malware czy atakom phishingowym – ogólnie super. Walka ze szkodliwym oprogramowaniem obejmie w ten sposób zawartość witryn .COM, .NET i .NAME. Wyniki skanowania zostaną przedstawione registrarom i właścicielom domen. Niestety, również może to w przyszłości doprowadzić do nadużyć ze strony samej firmy, w postaci nieuzasadnionego blokowania i wyłączania domen, również w trakcie rozstrzygania sporu. Czyli czegoś, co internet bardzo nie lubi – zarysów cenzury.

Zdania na temat tego, czy takie postępowanie jest dobre, czy nie, są podzielone. Oczywiście władze Stanów Zjednoczonych popierają inicjatywę, podobno rozpoczęto już prace nad regulaminem z udziałem wielu ekspertów. Z kolei Electronic Frontier Foundation wypowiada się sceptycznie na temat tego pomysłu, krytykując go za możliwość wyłączania serwisów, zanim zapadnie jakikolwiek wyrok sądowy. Jak widać, nowy regulamin, jak większość zmian w tej branży, wywołuje wiele emocji.

Myślę jednak że zamiary są dobre i odpowiednie wdrożenie procesu może przynieść jedynie pozytywny wydźwięk.

Historia domeny jest długa i burzliwa. Od początku idea oznaczenia stron mogących zawierać treści pornograficzne budziła wiele kontrowersji, szczególnie wśród polityków oraz organizacji społecznych. Zajadle broniła domeny .xxx organizacja zajmująca się ochroną rodziny, mając na względzie bezpieczeństwo dzieci mających łatwy dostęp do internetu i treści w nim zawartych. Zaszufladkowanie za pomocą osobnej domeny niepokoiło również samych ludzi z branży erotycznej, gdyż ułatwiała ona wychwycenie w sieci oraz cenzurę ich treści. W rezultacie pomysł stworzenia domeny został porzucony z powodu wątpliwości prawnych dotyczących traktowania branży erotycznej w internecie.

Jednakże wkrótce potem temat powrócił ze zdwojoną siłą, co ostatecznie zaowocowało zatwierdzeniem domeny .xxx. Nie udało się mimo to uniknąć konfliktu interesów rządów wielu krajów, w tym Stanów Zjednoczonych, które nie akceptują decyzji ICANN. Wskazuje się na nie przestrzeganie wolności słowa oraz podejmowanie poważnych kroków bez uwzględnienia postawy rządów. Dotychczas domena nie cieszy się zbyt dużym powodzeniem, pojawia się określenie „getta .xxx” dla branży pornograficznej. Jedno jest pewne, domena wywołuje wiele silnych emocji, więc jeszcze nie raz o niej usłyszymy.

I pewnie nie jedna osoba zakupi na wszelki wypadek : )

Debata dotycząca ustawy COICA, która przyznaje administracji prawo odbierania serwisom domen naruszających prawa własności intelektualnej, stała się pretekstem do rozpoczęcia dyskusji o niezależności DNS. Pożądane formy komunikowania się przez Internet bez konieczności pośrednictwa  firmy zewnętrznej związane są z technologią P2P i rosnącą decentralizacją. Przyczyniły się do tego m.in. rozproszone tablice mieszające BitTorrenta i systemy wymiany peer’ów. Idealnym rozwiązaniem byłoby osiągnięcie tego samego efektu dla stron www których wyłączanie jest bardzo proste przez scentralizowany system nazwa DNS.

Devin Coldewey, przedstawiciel serwisu CrunchGear poruszył temat dużych zmian Internetu idących w kierunku zwiększenia prywatności i anonimowości dostępu do Sieci. Wywołało to głosy krytyki w środowisku. Przeciwnicy tej idei obawiają się obniżenia stopnia porządku i bezpieczeństwa. Coldewey podkreśla jednak, że wynika to z przyzwyczajenia i jest możliwe opracowanie bezpiecznego systemu poruszania się w Sieci bez centralizacji DNS-a (ataki typu DDOS także nalezy mieć na uwadze).

Niewątpliwym entuzjastą całego pomysłu jest Peter „brokep” Sunde, znany z The Pirate Bay, sławnego pirackiego serwisu. Aktualnie czeka go kara pozbawienia wolności. Do propagowania decentralizacji posłużył się Twitterem, przy okazji uznając  ICANN za przestarzały i mało użyteczny. Czas pokaże, kto ma rację, a tymczasem warto przypatrzyć się kwestiom neutralności i niezależności dotychczasowych rozwiązań.

Domena krajowa rządu Kolumbii .CO, po 10 latach stała się komercyjna i pretenduje do następcy .COM. Przez ten okres stworzono specjalne prawa i regulamin. Sprzedażą zajmie się firma .CO Internet, a rząd Kolumbii otrzyma 25% zysków z rejestracji. Nieźle, wyspy Tuvalu (.TV) już z internetu żyją.

Końcówka .CO kojarzy się z wieloma słowami związanymi z biznesem, jak corporation czy company. Na całym świecie można już zarejestrować adres w tej domenie co jest doskonałą alternatywą dla przepełnionej .COM. Od lipca sprzedano prawie 600 tysięcy nazw o nowej końcówce, a prognozuje się dalszy wzrost do 5 milionów rejestracji w przeciągu kilku lat.

Jednakże, pomimo rosnącej popularności nowej końcówki, większość użytkowników pozostaje przyzwyczajona do tych tradycyjnych jak .COM, .NET i .ORG. Ten stereotyp postanowiła eksperymentalnie sprawdzić firma Go Daddy. Wśród wolnych nazw domen, .CO stała się na jeden dzień domyślnym wyborem podczas rejestracji, zastępując dotychczasową .COM.

Nowa domena okazała się bardziej opłacalna dla registrara. Jej wartość w przybliżeniu trzykrotnie przewyższa wartość .COM. Z drugiej zaś strony, klientów może skusić stara, sprawdzona domena dostępna na wtórnym rynku, która zapewne również uzyska wtedy cenę wyższą niż uprzednio.

Wyścig domenowy zaczynamy na nowo : )

Dodaje ona bowiem automatycznie do witryny boksy i banery reklamowe na podstawie analizy treści oraz słów kluczowych, które podał administrator strony. Użytkownicy internetu zaglądają zaś na stronę przypadkowo, po prostu myląc się przy wpisywaniu właściwego adresu do przeglądarki – i to często. Niektórzy klikają w reklamy, jedni świadomie, inni przez przypadek. W każdym razie, pieniądze wpływają na konto właściciela domeny, a Google pobiera swoją prowizję.

Według Tylera Moore’a i Benjamina Edelmana z Harvardu, każda z uwzględnionych na ich liście 3000 popularnych domen ma około 300 swoich swoich fałszywych klonów. Według nich, codziennie 68 miliardów ludzi daje się złapać na tą praktykę – literówki mocną bronią domeniarzy.

Jedynym sposobem na usunięcie takiej fałszywki jest skarga właściciela oryginalnej domeny, co jednak nie zdarza się zbyt często, gdyż typosquatting jest często wykorzystywany także przez firmy w ich własnych serwisach, chociażby do zwiększenia na nich obrotów.

Oprócz udziałów w spółce, EuroDNS otrzyma licencję na użytkowanie oprogramowania giełdy domen AfterMarket.pl. Umożliwia ono rejestrację, przechwytywanie, testowanie i parkowanie domen. Współpraca powinna zaowocować zwiększeniem zainteresowania zagranicznych inwestorów polskimi domenami, które i tak rośnie.

Już pod koniec roku, jak zapowiada EuroDNS, powstanie kilka serwisów, opartych na licencjonowanej technologii. Dla serwisu AfterMarket – pierwszej w pełni profesjonalnej giełdzie domen internetowych w Polsce i lidera w tej branży, nawiązanie współpracy z zagranicznym inwestorem jest dużym sukcesem zwiastującym szybki rozwój na rynku nie tylko polskim, ale również ogólnoeuropejskim.

Jest to ważny krok dla rynku domen w Polsce. Konsekwencja w działaniu pana Michała godna podziwu, dobrze funkcjonujące narzędzia i zaufanie największych graczy na rynku domen oraz świadomość zagranicznych inwestorów sprawiły,  że polski rynek domen realnie zyskuje na wartosci.

Branża, przynajmniej w Polsce, zareagowała spokojnie. W Argentynie domeny com.ar można dostać za darmo, kto pierwszy. Istny raj – statystyki argentyńskiego rynku były wskazywały na ogromne ilości domen (5-7 miejsce na świcie!), nazw zaczęło brakować. Decyzja NIC Argentina (odpowiednik NASK) pozwoli wietrzyć portfele domeniarzom, trzeba będzie wybrać 200 najlepszych, najciekawszych domen – rzadko kto potrzebuje ich przecież 200 (tzn. posiada 200 działających stron www).

Ponadto powołano się na Kodeks Cywilny: Prawo nie chroni nadużywania swoich praw. To dotyczy granic narzuconych przez obyczaj moralność i przyzwoitość.  Obecny stan to: 25% domen w Argentynie należy do 0,17% podmiotów zarejestrowanych przez NIC.

Głosy w Polsce z wątku na di.pl wskazują na przychylne przyjęcie pomysłu Argentyńczyków. Specyfika tej działalności sprawia, że portfolia rosną, szkoda porzucać domen a z czasem przychody ze sprzedaży nie są w stanie pokryć dziesiątek domen teoretycznie wartościowych. Takie wnioski mogą wskazywać, iż wcale nie ten, kto ma więcej, ma szansę lepiej zarobić.

W domenach, jak w większości obszarów biznesu, liczy się jakość za rozsądną cenę. Kosmiczne oferty cenowe domen lub dziesiątki słabych nazw to strategia skazana na porażkę.

Życzę owocnego wietrzenia portfeli domen.

„Myślicie, że kontrolujecie domeny, ale tak nie jest! Każdy się myli. To my kontrolujemy domeny, w tym również ICANN! Nie wierzycie nam?”.

Turecka grupa hakerska NetDevilz pomyślnie włamała się na stronę organizacji Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN) oraz Internet Assigned Numbers Authority (IANA).

Obydwie organizacje odgrywają kluczową rolę w pracy Internetu, tak więc udany atak okazał się wysoce dla nich  kłopotliwy. Odwiedzający strony byli przekierowywani pod adres atspace.com na której umieszczono informację od grupy hakerów.

NetDevilz jest tą samą grupą, która stoi za podobnym atakiem przeprowadzonym wcześniej w tym roku przeciwko pornograficznej stronie Redtube.

Nie świadczy to najlepiej o infrastrukturze oraz bezpieczeństwie organizacji odpowiedzialnej za domeny internetowe, miejmy nadzieję że przyczyni się tylko do poprawienia jakości i poziomu prac ICANN, gdyż ostatnie pomysły – aby każdy mógł zarejestrować własną domenę – świadczą głównie o chęci zysków niż trosce o dostępność i ergonomię zarządzania domenami.

źródło: www.itnews.com.au

Nie jest niestety tak różowo – władzę nad procederem może przejąć jedna firma, która… po prostu zarobi. Zresztą tak naprawdę sprawa dotyczy domen, które nie zostaną zarejestrowane, czyli jeśli internauci wykupią 100% możliwych domen (nierealne), to nic się nie zmieni. Wstęp miał pobudzić wyobraźnię. Ale teraz jedna firma może mieć władzę nad niezarejestrowanymi adresami, które wpisują ludzie. Nagle „przejęła” miliony adresów www.

Amerykańska firma Verisign otrzymała patent, który może umożliwić wykorzystanie usługi i informacji dostarczonych poprzez wpisany URL, który zawiera nazwę domeny niezarejestrowaną jawnie na serwerach DNS.

Czyli domena jest niezarejestrowana – zamiast błędu 404 – internauta dostaje zawartość przygotowaną przez firmę Verisign, która obiecała że korzyści majątkowych czerpać nie będzie. Ale to było dawno.
Sprawa ciągnie się od dłuższego czasu, Verisign wprowadził w międzyczasie Sitefindera – zapytania użytkowników szukających nieistniejących domen były przenoszone do wyszukiwarek firmy. ICANN poprosił registrara o wyłączenie tego mechanizmu, ale firma się nie poddała, dopiero sąd zmusił ją do ustępstw. Nie przeszkodziło to w otrzymaniu patentu.

Sitefinder pokazał, jak bardzo usługi tego typu destabilizują internet, infrastrukturę DNS, inni rejestratorzy wnosili skargi a nieisntniejące domeny mogłyby zostać indeksowane przez wyszukiwarki, chociaż Google na pewno znalazłby sposób na takie domeny.

Ciekawe, jak firma wykorzysta technologię – czy postanowi zarobić (strategia Microsoft) czy wykona ruch przyjazny internautom i internetowi, otrzymując także wymierne korzyści (strategia Google). Czas pokaże, ale serwisu typu Namedrive czy Sedo mogą dużo stracić. Jest za to szansa na powstrzymanie procederu podkradania domen.